Voor de woningbouwopgave liggen de grootste kansen binnen de bestaande stad, via inbreiding en verdichting. Idealiter komen nieuwe woningen niet alleen tegemoet aan de woonvraag, maar dragen ze tevens bij aan sterkere, leefbare buurten. De praktijk is echter weerbarstig: eigendom is versnipperd en particuliere en publieke belangen botsen. Hoe zorgen we dat verdichting niet alleen rendement oplevert, maar ook de stad versterkt? In deze editie onderzoekt de Architect hoe architecten en stedenbouwkundigen samenhang, identiteit en menselijke maat weten terug te brengen in de verdichte stad.

Voor de woningbouwopgave liggen de grootste kansen binnen de bestaande stad, via inbreiding en verdichting. Idealiter komen nieuwe woningen niet alleen tegemoet aan de woonvraag, maar dragen ze tevens bij aan sterkere, leefbare buurten. De praktijk is echter weerbarstig: eigendom is versnipperd en particuliere en publieke belangen botsen. Hoe zorgen we dat verdichting niet alleen rendement oplevert, maar ook de stad versterkt? In deze editie onderzoekt de Architect hoe architecten en stedenbouwkundigen samenhang, identiteit en menselijke maat weten terug te brengen in de verdichte stad.

In navolging van de uitgave 'Mevr. De Architect' uit 2021 zet 'Mevr. De Architect 2.0' 5 jaar later wederom vrouwelijke architecten op het podium. Hiermee draagt de redactie van de Architect bij aan hun positie en de positie van andere vrouwen binnen de vakgemeenschap. Ze vormen nog altijd de minderheid binnen architectenbureaus, terwijl de man-vrouwverhouding tijdens de opleiding nagenoeg gelijk is. Binnen bureaus worden ze vaak over het hoofd gezien of krijgen ze niet de kans hun werk naar eigen inzicht uit te voeren al dan niet in combinatie met hun (jonge) gezin. In deze printuitgave onderzoeken we in hoeverre zichtbaarheid bijdraagt aan een oplossing, maar ook de systemen die de bureaupraktijk vormen, zoals de werkcultuur, de machtsverdeling en de onzichtbare normen.

De aarde overschreed in 2024 de grens van 1,5 graden opwarming. Daarmee is het doel van het Klimaatakkoord van Parijs feitelijk onhaalbaar geworden. Toch blijft 'Paris Proof'-bouwen richtinggevend voor architecten en hun opdrachtgevers: het biedt een concreet kader om energieverbruik te minimaliseren en materiaalimpact terug te dringen. In deze editie onderzoekt de Architect hoe de bouwsector zich heruitvindt in een tijdperk waarin klimaatneutraliteit niet langer een ideaal is, maar een noodzaak.

De Romeinse architect Vitruvius (circa 85-20 v.Chr.) stelde drie voorwaarden op voor een goed gebouw: firmitas (bouwkundige kwaliteit), utilitas (functionaliteit) en venustas (schoonheid). Sinds een eeuw richten architecten zich echter vooral op de eerste twee, als goede nazaten van het modernisme. Op het pad van schoonheid begeven is een glibberig gebeuren. Maar in de onderstroom begint er iets te veranderen. Als tegenreactie op de huidige risicomijdende en efficiënte bouwcultuur, staat bij steeds meer bureaus schoonheid in architectuur op de agenda. In deze editie van de Architect gaat de redactie op zoek naar inspirerende voorbeelden.

In een wereld waar massaproductie en wegwerpartikelen de norm zijn, maakt traditioneel vakmanschap een sterke comeback. Bouwen met baksteen - al dan niet in strips - is terug van weggeweest. Maar ook kalkhennep en stampleem vinden steeds vaker hun weg naar de bouw. Tegelijk maken moderne technieken de toepassing van traditionele bouwmaterialen - met veelal een veel lagere CO2-uitstoot dan beton, staal en kunststof - zo duurzaam mogelijk. In deze editie van de Architect gaat de redactie op zoek naar inspirerende voorbeelden.

Zonder een goede opdracht is de architectuur nergens. Nu de spreadsheet hoogtij viert, is het niet gemakkelijk om tot een kwalitatieve opdracht te komen. Dit vraagt om goed opdrachtgeverschap én goed opdrachtnemerschap, waarin beide partijen zich verantwoordelijk voelen voor een duurzame gebouwde omgeving. Aan de basis hiervan ligt zelfreflectie en een cultuur waarin de opgave en het proces ter discussie kunnen worden gesteld. Wat is nodig voor een stevig fundament waarop architectuur kan ontstaan? In magazine #4 van 2024 gaat de redactie op zoek naar antwoorden.

Architectuur is onmiskenbaar nuttig, maar daar houdt het niet bij op. Want architectuur vormt ook de achtergrond van ons leven. We hebben herinneringen aan een gebouw of een plek die zich door de tijd heen vormt en transformeert. Daardoor wordt er een culturele laag aan de gebouwde omgeving toegevoegd. De culturele waarde van architectuur krijgt in de huidige bouwpraktijk vaak weinig ruimte maar is daarom niet minder belangrijk. De redactie van de Architect gaat in deze editie op zoek naar achtergronden en voorbeelden die de culturele waarde van architectuur onderzoeken.

Architecten kunnen een sleutelpositie innemen in het realiseren van duurzame leefomgevingen. Als voortrekkers stapelen ze per situatie uiteenlopende duurzame maatregelen op elkaar. Voor grote opdrachtgevers vaak op basis van een erkend certificaat, maar ze ontwikkelen ook hun eigen rekentools ter voorbereiding op de CO2-taks of gebruiken hun eigen boerenverstand. In magazine #2 2024 van de Architect gaat de redactie op zoek naar excellente voorbeelden en inspirerende samenwerkingen. En zoekt ze een weg in de wirwar van alle rekenmethodes.

In de circulaire economie bestaat geen afval. Materiaalstromen vormen de basis. Voor de architectuur is het goede nieuws dat er materialen en gebouwen in overvloed zijn. Het slechte nieuws is dat het veel tijd kost om ze op een goede manier opnieuw te gebruiken. Hoe blijft een bestaand gebouw van waarde als er een nieuwe functie in komt? En als een gebouw toch wordt gesloopt, wat is er dan voor nodig om de materialen die vrijkomen opnieuw te gebruiken? In de eerste editie van de Architect in 2024 gaan we op zoek naar antwoorden.